മുറ്റത്തെ നന്മ മരം...
മനസ്സിനു മറയില്ല...
സ്നേഹത്തിനതിരില്ല....
ഇനി നമ്മള് പിരിയില്ല...
വീ ആര് ഫ്രണ്ട്സ്...
പുസ്തക താളുകളില്
അക്ഷര താളുകളില്
ഒന്നായി തുറന്നീടും
വീ ആര് ഫ്രണ്ട്സ്...
ദുഖങ്ങളില് കൂടെ നില്ക്കാം...
സ്വര്ഗങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കാം...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്...
നിന് കണ്ണുകളില് ഞാന് കാണുന്നെന്റെ മുഖം...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്...
നിന് വാക്കുകളില് ഞാന് കേള്ക്കുന്നെന്റെ സ്വരം...
ഓ...ഓ....ഓ.....
സൌഹ്രദങ്ങള് പങ്കു വച്ച്...
ഹൃദയ വാതില് നാം തുറന്നു...
പതിയെ നമ്മള്...
തമ്മിലെതോ പുതിയ ഭാവം...
കണ്ടറിഞ്ഞേ...
ഒരു കാണാ നൂലില് ദൈവം കൊര്ത്തു നമ്മെ....
എന്നും ഒന്നായി ഒന്നായി ചെര്ന്നിരിക്കാന്...
ദൂരെ ആകാശ തണലില് തനിച്ചിരിക്കാം...
ദുഖങ്ങളില് കൂടെ നില്ക്കാം...
സ്വര്ഗ്ഗങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കാന്...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്....
നിന് കണ്ണുകളില് ഞാന് കാണുന്നെന്റെ മുഖം...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്...
നിന് വാക്കുകളില് ഞാന് കേള്ക്കുന്നെന്റെ സ്വരം...
ഓ...ഓ....ഓ....
.സ്നേഹത്തിനതിരില്ല....
ഇനി നമ്മള് പിരിയില്ല...
വീ ആര് ഫ്രണ്ട്സ്...
പുസ്തക താളുകളില്
അക്ഷര താളുകളില്
ഒന്നായി തുറന്നീടും
വീ ആര് ഫ്രണ്ട്സ്...
ദുഖങ്ങളില് കൂടെ നില്ക്കാം...
സ്വര്ഗങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കാം...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്...
നിന് കണ്ണുകളില് ഞാന് കാണുന്നെന്റെ മുഖം...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്...
നിന് വാക്കുകളില് ഞാന് കേള്ക്കുന്നെന്റെ സ്വരം...
ഓ...ഓ....ഓ.....
സൌഹ്രദങ്ങള് പങ്കു വച്ച്...
ഹൃദയ വാതില് നാം തുറന്നു...
പതിയെ നമ്മള്...
തമ്മിലെതോ പുതിയ ഭാവം...
കണ്ടറിഞ്ഞേ...
ഒരു കാണാ നൂലില് ദൈവം കൊര്ത്തു നമ്മെ....
എന്നും ഒന്നായി ഒന്നായി ചെര്ന്നിരിക്കാന്...
ദൂരെ ആകാശ തണലില് തനിച്ചിരിക്കാം...
ദുഖങ്ങളില് കൂടെ നില്ക്കാം...
സ്വര്ഗ്ഗങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കാന്...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്....
നിന് കണ്ണുകളില് ഞാന് കാണുന്നെന്റെ മുഖം...
ഓ മൈ ഫ്രണ്ട്...
നിന് വാക്കുകളില് ഞാന് കേള്ക്കുന്നെന്റെ സ്വരം...
ഓ...ഓ....ഓ....
.
.
.
.
എന്റെ എല്ലാ നല്ല കൂട്ടുകാരോടും...
വഴിവക്കിലെ മരത്തില് നിന്നും പൊഴിയുന്ന ഓരോ ഇലയും നോക്കിനില്ക്കെ മനസ്സിലോടിയെത്തിയത് ഹൃദയത്തിന്റെ കോണിലെങ്ങോ മയങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെയാണ്...
എന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കള്...
വിദ്യാഭ്യാസമായിട്ടും ജോലിയായിട്ടും മറ്റുമൊക്കെ അകലങ്ങളിലേക്കു പോകേണ്ടി വന്നവര്...
ഒരു ഫോണ് സംഭാഷണത്തിലും ആശംസാകാര്ഡുകളിലുമൊക്കെയായി ഒതുങ്ങുന്നവര്...
പിന്നെയും വന്നു പുതിയ കൂട്ടുകാര്...
തിരക്കിനിടയില് സംസാരിക്കാന് കഴിയാതെയും,
വിളിക്കാന് ശ്രമിക്കാതെയും അകന്നുപോയവര്...
ഇലകള് പൊഴിയും പോലെ...
ഇല പൊഴിയും പോലെ ജീവിതത്തില് നിന്നും പൊഴിഞ്ഞുപോവുകയല്ലെ.......
കാലവും ദൂരവും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും നമ്മളെ വേ൪പെടുത്താ൯ ശ്രമിക്കുമ്പോളും
അതിനെയെല്ലാം അതിജീവിച്ച് നമ്മുടെ
സൗഹൃദം മായാതെ മങ്ങാതെ നിലനില്ക്കണമെന്ന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു...
നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം...
ശ്രീരാഗ് എസ്
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ